Waarom DishConnect bestaat
Ik ben Tim.
Twee jaar geleden zag elke avond er hetzelfde uit.
Zitten in de zetel. Scrollen of series kijken. Gaan slapen.
Mijn vrouw zat naast mij, zonder echt te praten met elkaar.
Er waren mensen om mij heen, maar ik voelde me alleen.
Toen werd ik ziek en kon ik nog minder naar buiten.
En in die periode merkte ik pas hoe klein mijn wereld was geworden.
Ik denk niet dat ik de enige ben.
DishConnect begon als een simpele vraag:
wat als we gewoon terug met mensen aan tafel gaan zitten?
Bij het tweede diner zat ik zelf mee aan tafel. Toen de telefoons in de doos gingen was het even onwennig, iemand stopte alleen zijn horloge erin, niet zijn gsm. Er vielen stiltes. Maar ergens halverwege begon iemand te praten over scheiding en over een generatie mannen die niet geleerd had om aanwezig te zijn voor hun kinderen, of ook niet die kans kregen. En iedereen aan tafel luisterde.
Dat moment is waarom dit bestaat.
Niet de perfecte avond. Niet het vlotte gesprek. Maar het moment waarop iemand iets echts zegt, en een tafel vol vreemden stil wordt om te luisteren. Dat is wat er gebeurt als de telefoons weg zijn.
De twee formats
Koffie moment
Twee uur koffie drinken met vijf stadsgenoten die je nog niet kent. Overdag, laagdrempelig, voor wie gewoon eens wil praten.
Offline diner
Samen eten met vijf stadsgenoten in een restaurant. Het diner betaal je ter plaatse. Voor wie wat meer tijd wil nemen.
De regels
Wie zit hier achter?
Ik startte DishConnect omdat ik merkte hoe moeilijk het is om als volwassene nog echte vriendschappen te bouwen. Niet via een app. Niet via een netwerkevent. Gewoon: aan tafel gaan zitten met mensen die je niet kent, zonder gsm, en kijken wat er vanzelf groeit.
tim@dishconnect.eu